Notulen 
Hij had het makkelijk. Er was eten genoeg en zijn buik was altijd goed gevuld. Hij lag graag in de zon wat te suffen en wat naar de wolken te staren. Hij was eigenlijk dik tevreden met zijn leven. Hij woonde dan wel in een grot maar het was prima toeven al vond hij zelf. Af en toe nam hij eens een frisse duik in het nabij gelegen meer. Maar wat hij het liefst deed was rondvliegen. Heerlijk door de lucht zoeven en naar vogels happen. Want je was een draak of je was het niet. Draak zijn heeft zeker zijn voordelen. Je kon lekker je ding doen en je werd niet vaak lastig gevallen. Als gigantisch reptiel zijnde moest je dan wel een paar uur in de zon opwaremen maar voor de rest had het draak zijn bijzonder weinig nadelen. Hoe makkelijk hij het ook had als draak zijnde er waren toch ook een paar schaduw zijnde. Zo kom er eens om de zoveel tijd een macho die hem probeerde te doden. Puur uit stoerdoenerij. Vaak in een harnas of een ander raar pakje. Die met het harnas waren lastig vond de draak. Het metaal kwam vaak vast te zitten tussen zijn tanden dus had hij besloten dat soort mensen niet meer te eten. Ook was er de kwestie van eenzaamheid. Er waren niet echt veel draken in de buurt moet je weten. In het noorden zat er wel een maar die was altijd maar chagrijnig. In het zuiden daarintegen zat een lieftallige vrouwtjes draak. Daar had hij wel een oogje op (twee eigenlijk). Op een goede dag besloot hij haar eens op te zoeken. Zoals elke beschaafde draak weet kun je natuurlijk niet zomaar aankomen dus zocht hij een mooie boom (treurwillig) en rukte hem met gemak uit de grond. Hij wist dat mensen dit soms ook deden en het dan een boeket noemende dus dacht hij dat dit ook wel een leuk idee was.
Vol goede moet vloog hij richting het zuiden om eens indruk te maken. Daar aangekomen sloeg de schrik hem om het hard. Waar was ze. Hij zag sporen van een gevecht maar geen drakenlijk of iets dergelijk. Hij was wel wat ongerust dit was niet het goede moment om te gaan jagen dus ver kon ze toch niet zijn...toch ? Hij vloog eens een rondje door de lucht om eens te kijken waar ze kon zijn. Toch kon hij haar niet vinden. Hij vloog weer terug naar haar nest. Daar aangekomen viel hem iets op. Touw daar op de grond. En sporen van iets groot dat versleept was. Joris was geen bijzonder slimme draak en het duurde even tot het tot hem doordrong...ontvoerd..door mensen! Dat mensen draken doden ala. Dat was vaak voorkomend getuigen de lange lijn van voorouders die het loodje hadden gelegd door toedoen van mensenhanden. Maar gevangenomen worden!? Wat een belachelijk idee. Hoe durfde de mens de draken zo te beledegen. Woest als hij was vloog hij naar de dichtsbijzijnde stad.
Als een furie van woede daalde hij neer op de stad. De stedelingen hadden slechts zijn schaduw als waarschuwing. Als een bang hertje die in de koplampen van een aanstormende auto kijken kijken ze naar de draak. En de draak verslond hen allen. Normaal bleef de draak wel uit de buurt van mensen ze waren lastige en al die kleding die ze droegen maakte ze niet echt smakkelijk. En hoeveel vlees zat er eigenlijk nou aan een mens. Het vermaalde de inwoners tussen zijn kaken en nadat hij alles op had liet hij een gigantische boer.Toen kwamen er gedachten bij hem op. Hier is ze niet en aan dode mensen is het lastig vragen stellen. Hij had dan wel weer een volle buik. Dat dan weer wel.
Na een behoorlijke tijd te hebben nagedacht vloog hij terug naar haar hol om het spoor maar eens te volgen. Hij volgde het spoor en het ging een stuk verder dan hij had gedacht. Maar eindelijk vond hij de stad waar de sporen naar toe lijden. De draak besloot het ditkeer wat subtieler aan te pakken. Nonchaland liep hij naar de stadsmuur. Hij deed onopvallend zodat hij de mensen niet bang zou maken. De stadpoort was dicht maar de muren stonden vol met van die blik mannentjes. Ze trilden van de zenuwen en draak kon hen horen trillen in hun blikken. Hij hield zijn hoofd bij de muur en sprak: Pardon maar ik hoorde dat hier een draak in de stad was en ik wou haar graag even opzoeken. Zie je ik ben namelijk van de nationale draken vakbond en kom eens inspecteren of alles wel volgens de regels verloopt. Er heerste een moment van absolute stilte op de stadmuur. Toen er vanuit de trillende blikjes werd gezecht: We hebben hier geen draak. Zeker weten ? Sprak de draak ik namelijk gegronde reden om aan te nemen dat er een draak bevind in deze stad. Ik zal jullie geen kwaad kwaad doen. En terwijl had dat zij brak hij perongeluk een kanteel van de stadsmuur. Ok ok spraak een soepblik, ze is op het stadplein. Dank je zij de draak hij sprong met een machtige sprong over de muur en vloog naar de stadsplein.
Daar lag ze. Vastgebonden om het plein omringt door soldaten. Een doodsestilte daalde neer over het plein. “Twee draken!” schreeuwde een klein dik ventje in dure uitziende kleding. De draak boog zich naar voren en nam het ventje eens goed op. Hij zag dat hij een gouden ketting droeg. Volgens zijn wijlen vader betekende dat dat hij de burgemeester was van de stad. Hallo speklap zij hij tegen het ventje. Ik zal je eens een voorstel doen die je niet kan weigeren sprak de draak met een grijns. De burgermeester dijnste achteruit en sprak. Laat ons met rust. Waarom hebben jullie haar eigenlijk gevangen genomen. Omdat ze alle maagden van de stad opeet daarom. Dat zijn we nu zat en we hebben haar nu gevangen genomen om het haar eens betaald te zetten.
Ach so..sprak de draak nonchaland en hij ging klaar zitten om toe te slaan. Halt draak. De draak keek om en zag daar een man staan. Het was een indrukwekkende verschijning. Hij was behoorlijk breed geschouderd en had spieren als staalkabels. Lange bruine haaren hingen in een staart op zijn rug. In zijn hand hield hij een groot slagzwaart die normaal door twee man getild moest worden. Met een zelfverzekerde blik in zijn indringende grijze ogen sprak de man. Ik ben Joris zoon van Joris en ik ben hier gekomen om een eind aan de tiranie van de draken te maken. De draak was in verwarring. Joris zoon van Joris ? daar moest de draak even over nadenken. Aha je vader heten Joris en jij nu ook. De draak nam Joris nog eens goed. Je komt me bekend voor Joris heb ik jouw al niet eens eerder gezien. Dat kan best klopen sprak Joris. Dat zal mijn vader zij hij leek erg veel op mij.Hij heeft al heel wat draken gedood hij zal wel een gevreesd man zijn geweest bij jullie draken. Nee sprak de draak eigenlijk niet. Maar toch heeft hij mijn vader gedood dus misschien is het toepasselijk dat ik jouw dood. Probeer het maar eens uit de kluit gewassen hagedis.
Met een woeste brul stromde Joris naar voren en...BAMM zo’n grote vuurbal schoot uit de bek van de draak recht op Joris af. Maar Joris was behendig en ontweek de vuurbal die vervolgens insloeg op een rij huizen. De paniek op het stadsplein was nu kompleet en de mensen vluchten alle kanten op. Opnieuw zetten Joris de aanval in. Draak had weinig ruimte om te bewegen en kon niet zo snel opstijgen.De zwaard van Joris was bijzonder lang en breed en ook nog scherp en Joris wist hoe er mee moest omgaan. Hij stak het in de draak. En nog eens..en nog eens. De draak brulde en ging tegen de vlakte. Maar ik wou haar alleen maar reden zij de draak nog en blies zijn laatste adem uit.
De dochter van de burgermeester vloog om Joris gespierde hals en zei: “mijn held”. Joris werd op handen getild. Hij was de held van de stad. Heel goed Joris zij de burgermeester we zijn weer veilig en als bewezen held mag je met mijn dochter trouwen.
Joris dus helemaal het heertje. En de vrouwtjes draak ? Die werd gebruikt als pendeldienst en vrachtvervoer. Daarmee werd de stad een van de rijkste van het land.
