Notulen 
Het dorpje waar ons verhaal zich afspeeld ligt aan de kust. Het was behoorlijk klein en kon misschien niet eens als dorp aangemerkt worden maar op een dag besloot de regering al het wrakhoud dat aanspoelde op het strand de stempel dorp te geven. Op die manier hoefde de regering het hout niet elke keer op te ruimen. Het dropje ligt erg afgelegen en in een bosrijk gebied. En in dit dorpje woont Joris.
Joris is een opvallende jongen. Het is geen indrukwekkende verschijnning maar een magere knul met sproeten en vlaporen. Joris is een denker. Hij kan uren naar de voorbijtrekkende wolken kijken en over de mysteries van de wereld nadenken. Hij gebruikt zijn vrije tijd om boeken te lezen die hij uit de kleine bibliotheek van zijn dorp haalt en waarvan hij sommige al tien keer gelezen heeft. Soms, als het mooi weer is, trekt hij de bossen in om de natuur te bestuderen en na te denken over de dingen die hij gelezen heeft. Joris is geen held, je zou hem zelfs als laf kunnen beschouwen. Niets bijzonders zul je misschien zeggen, een jongen met een gezonde nieuwsgierigheid, maar je valt op als je anders bent dan je omgeving. In die zin was Joris de opvalenste verschijning van het dorp. Joris woonde namelijk in een visserdorp en de dorplingen waren ruwe zeelieden. Van die stoeren manen en vrouwen die elke dag de zee bedwongen. Jaarlijks wordt er een wedstrijd georganiseerd om een burgemeester te kiezen. Alleen de stoerste man kan gekozen worden als burgmeester. De huidige burgemeester won door alle telefoonboeken van het land te scheuren...tegelijkertijd. Je begrijpt dus dat Joris nogal verschilde van zijn dorpsgenoten. Dorpsgenoten keken Joris vaak raar aan en bespotte zijn uiterlijk en zijn gedrag.
Joris is een buitenbeendje. Dat kon niet gezegd worden over de dochter van burgermeester. Emma was een meid die de dorplingen graag zagen. Stoer en zelfverzekerd liep ze vaak rond door het dorp. Het product van twintig jaar emancipatie. Ze was ook vaak te vinden op het schip van haar vader. Waarmee ze samen met de bemanning op zee ging vissen.
Joris was niet geschikt voor de ruwe zee en werkte dan ook in de plaatselijke viswinkel. Waar hij vaak tot aan zijn ellenbogen in het visafval stond. Joris accepteerde zijn plek in het dorp en was teverden met zijn leven. En dat gold eigenlijk voor het hele dorp. Het leven was hard en zwaar maar de mensen waren tevereden.
Maar toch lag er een schaduw over het dorp. Het geval was namelijk dat elk jaar de draak een maagd meenam naar zijn eiland. Die dames in kewestie werden dan nooit teruggezien. Het werd als een eer gezien om gekozen te worden door de draak omdat er geloofd werd dat alleen de stoerste en de sterkste gekozen werden om door de draak mee te worden genomen.
De dag waarop de draak kwam was altijd wat onzeker. Maar het leek voornamelijk in de ruige hefstmaanden te zijn. De maanden waarin de zee het ruwst was. De draak kwam dan met een geweldige brul aan land en de dorplingen wisten dan dat het tijd was om iemand te offeren. Joris was gefacineerd door de draak. Niemand leek wat van de draak te weten maar toch kwam de draak al zo lang langs het dorp als men zich kon herinneren. Dat de draak jonge vrouwen uit zijn dorp meenamen maakte hem niet uit. Zelf was hij veilig voor de draak en hij werd vaak gepest door de meisjes dus liet het hem koud wat er met hen gebeurde. Toch liet de gedachte aan de draak hem niet los. Vaak liep hij langs het strand om dan peinzend naar de zee te staren om na te denken over de draak.
Op een dag liep Joris over het strand over niets na te denken toen opeens de draak opdook. Het was de eerste keer dat Joris de draak van zo dichtbij kon zien. Met ogen als schotelattenes keek de draak Joris aan. Slecht op enkele meters afstand. Verstijft van angst keek Joris naar de draak en kon elk detail zien. De draak was gigantisch. Groter dan elk beest dat Joris ooit had gezien. Ze keken elkaar aandachtig aan en Joris bedacht zich hoeveel geld drakenvlees per kilo zo opleveren en of de arbeidskosten van het verwerken van drakenvlees zouden opwegen tegen de opbrengst (het zou een helse klus zijn om de draak uit te benen). Ik kom mijn maagd ophalen sprak de draak met de bulderende stem. De eigenaardigheid van de pratende draak werd natuurlijk geheel overstemd door het feit dat de draak uberhoud bestond. Toch vroeg Joris zich af hoe hij de taal had geleerd en als de draak tot spreken in staat is waarom hij dan niet deel uit maakte van de maatschapij. De draak zou erg rijk kunnen worden als transportmiddel. Dan moet je bij het dorp zijn sprak Joris tegen de draak. Je weet het te vinden en hij wees in de richting van het dorp.
Maar de draak bewoog zich niet maar bleef nadekend naar Joris kijken. En plots haalde draak uit naar Joris en in een soepele zwaai van zijn klauw nam hij Joris mee. Het gebeurde zo snel dat Joris alleen nog maar kon denken: “Ahhh dat heb ik weer”.
In het dorp hadden de bewoners de stem van de draak gehoord en waren al opweg. Maar toen ze op de plek aankwamen zagen ze niets. Alleen die voetstappen van Joris die opeens ophielden. Al snel trokken de dorplingen de conclusie. “WAT” ! Brulde de burgemeester hoe durft de draak Joris mee te nemen. De zwakste van het dorp, zijn onze vrouwen dan niet sterk genoeg voor hem. Dit is een persoonlijke beledeging! En uit pure woede pakte hij een steen uit het zand om hem met zijn voorhoofd te verbrijzelen. Naar mijn boot schreeuwde de burgemeester. We gaan dit tot de bodem uitzoeken. De menigte stromde naar de haven. Al snel voerde het hele dorp uit. Op het schip van de burgermeester stond ook Emma. Met een smeulende woede. Zij wou dit jaar gekozen worden om dan de draak eens een lesje te leren. Ze zou de draak eens wat laten zien. En Joris ook wat denkt die draak wel niet.
De draak woonde in een grot op een eiland voor de kust. Het was een behoorlijk eindje varen en de zee was ruw maar uiteindelijk kwamen de dorplingen aan op het eiland. De eerste die bij de draak is wordt niet door mij gekielhaald brulde de kapitein. En daarop sprongen de dorplingen op het kiezelstrand om naar de grot te stormen.
Emma was er als eerste en ze stromde naar binnen met een mes in haar hand gevolgd door de andere dorplingen.En daar zat de draak met joris in zijn klauw. Aha zei de draak daar zijn jullie dan. Ik had jullie al verwacht. De menigte bleef staan. Ja, zei de draak natuurlijk had ik jullie al verwacht en hij smeet joris achteloos in de hoek. Ik had wel gedacht dat jullie achter Joris aan zouden komen, jullie dachten dat ik altijd de stoerste en de daperste vrouw meenam en nu ik Joris meenam zouden jullie dat als beledeging zien en achter mij aankomen. En nu zijn jullie hier allemaal klaar om opgegeten te worden. De draak bulderde van het lachen. Het hele eiland leek te trillen. Whahahah...AUW..wat ?!?! De lach van de draak werd abrubt afgebroken. Verbaasd keek de draak naar beneden daar stond Emma met haar vuist in de buik van de draak. Wel verdraaid zij de draak het hij bracht zijn hoofd tot vlak bij Emma. Zo kleintje..jij gaat er het eerst AAAAaaaaaaha... Emma had met een goede linkse de draak op zijn oog geslagen. Nou moet je eens goed luisteren draak, zei Emma, het moet maar eens afgelopen zijn met al dat gezeur. We gaan dit eens en voor altijd afhandelen. Heel goed zei de draak terwijl hij in zijn oog vreef. Zo niet zo stoer nu he..Auw..kreng hoe durf je in mijn poot te snijden. Emma had haar mes in de klauw van de draak gezet en begon erop in te hakken.
Ondertussen krabelde Joris weer op en overzag de situatie. Hij overwoog zijn opties en nam een besluit. Hij draaide zich om en begon naar de uitgang te rennen. Ik moet hier wegwezen dacht hij. En waar denk jij heen te gaan worm sprak de draak en greep hem.
De draak keek hem eens goed aan en zij tegen Joris: “maak je geen zorgen jong je gaat deel uitmaken van iets groters” . Sorry zij Joris maar daar heb ik geen belang bij en hij spuugde de draak in zijn oog. Die brulde en liet Joris en Emma vallen. Omdat de draak nu aan bijde ogen zo goed als blind was zag Emma haar kans schoon en stak de draak in zijn buik. Zoals algemeen bekend is de buik van een draak bijzonder kwetsbaar. Emma stak en stak en stak nog eens. De draak brulde. Maar Emma ging onverstoorbaar door tot de draak zijn laatste adem uitblies.
Zo… die doet het niet meer zij Emma voldaan. Ze wierp een blik op Joris die nonchalant toekeek. Het is lastig om bloedvlekken te verwijderen merkte Joris op. Er viel een pijnlijke stilte.
Jij bent de jongen van de viswinkel? Ja zei Joris. Laten we eens wat gaan drinken samen stelde Emma voor. Wat ? Waarom ? Stamelde Joris. Een tandenstoker als ik op een date met jouw? ‘’Ach’’ zij Emma, al die mannen in het dorp zijn wel stoer en sterk maar ook zo dom als een Clupea harengus. Niet echt iets voor een langdurige relatie eigenlijk.
En zo geschiede. Emma was de heldin van het dorp. Emma en Joris bleken verrassend genoeg een mooi koppel te vormen. Samen zetten ze een succesvolle visserij op om later uit te groeien tot een multinational die alle visgebieden in de wijde omgeving leeg viste.
