Het gebouw en het terrein

We gaan een nieuw clubhuis bouwen. Een gebouw met ruimte eromheen. Met een grote zaal voor binnenactiviteiten. Na bijna een halve eeuw nemen we afscheid van ons vertrouwde clubhuis aan de Stevensstraat.

Zo gaat het nieuwe clubhuis eruitzien. Boven de voorgevel, onder de achtergevel.

Een nieuw gebouw dat lijkt op een boerderij en daarmee past in de omgeving. Met een (veel!) grotere zaal dan we nu hebben. Die ook weer hoog zal zijn, want de tenten moeten toch weer opgehangen kunnen worden. Met een open haard, een moderne keuken, goede sanitaire voorzieningen en natuurlijk eigen ruimtes voor de speltakken.

En wat is scouting zonder buitenruimte? Die zal straks groter zijn dan we nu hebben. De kampvuurkuil verhuist mee, uiteraard. Hoe we de ruimte gaan inrichten, weten we nog niet. Daar laten we onze leden graag straks over meedenken.

De locatie van het toekomstige clubhuis. (Google Maps)

Waaraan zal het nieuwe gebouw voldoen?

Plattegrond

Een ontwerp met lokale inspiratie

Het ontwerp is geïnspireerd op de klassieke agrarische schuur die op menig boerenerf in de omgeving is terug te vinden. Die inspiratie is niet alleen terug te zien in het uiterlijk van het pand, maar ook in de gekozen bouwtechniek: een efficiënte vorm van staalbouw die maximale ruimte en functionaliteit mogelijk maakt tegen relatief bescheiden kosten. Met deze bouwvorm is door de toepassing van zogeheten sandwichpanelen ook een hoge energie-efficiëntie mogelijk, wat de duurzaamheid van het pand ten goede komt.

Als vereniging met sterke lokale wortels en goede banden met het lokale bedrijfsleven, streeft Scouting Moordrecht ernaar bij de bouw van het pand zoveel mogelijk samen te werken met ondernemers uit de regio.

Afscheid van het oude clubhuis

We gaan het oude gebouw zeker missen. Ondanks de gebreken die in de loop van de tijd zijn ontstaan, ademt het geschiedenis en barst het van de mooie herinneringen van vele generaties scouts. Hier zijn vriendschappen voor het leven geboren, relaties ontstaan en ook verbroken. Kinderen die hier aarzelend voor het eerst naar binnen stapten, gingen later de wereld in als zelfbewuste, zelfredzame jonge mensen. En velen bleven natuurlijk de groep trouw, als lid van de stam of in een van de leidingteams.

Het oude gebouw aan de Stevensstraat: boordevol herinneringen.

Het clubhuis was bijna een halve eeuw een tweede thuis voor honderden kinderen en jongeren. Het afscheid zal moeilijk zijn, we zullen de herinneringen koesteren, maar we krijgen er gelukkig iets moois voor terug. Iets wat voor de komende generaties net zo speciaal wordt als het oude gebouw nu is voor wie daar groot is geworden.